Yaşamı hareket olarak tanımlamak mümkündür. Tarih boyunca insanların spor etkinliklerini incelediğimizde, doğaya ve diğer canlılara karşı verdikleri mücadeleyi kazanma, yaşamlarını sürdürme isteğinin ağır bastığını görürüz. Uygarlık geliştikçe insanlar, daha az hareket etmekte ve hareket azlığına bağlı sağlık sorunları yaşamaktadır. Sporu sevdirmek, insan yaşamının ayrılmaz bir parçası haline getirmek, spor alanlarında şiddete neden olan davranış ve anlayışların yerine sportmence mücadele etme anlayışını koymak spor dünyamızda önemli bir misyon olacaktır.
Milat’tan sonra 146 yılında Yunanistan’ı işgal eden Roma İmparatoru Neron’un “Olimpiyat Oyunları’nda yarışmadan kendisinin şampiyon ilan edilmesini” istemesi, tepki görünce de yarışmaya 5000 kişilik ordusuyla gidip baskı ile ve kuralları çiğneyerek birinciliği alması spor alanlarında günümüze de var olan bir anlayışın ürünüdür. Tarihte iyi örnekler ve anlayışlar da görülmektedir. Örneğin; 1968 Dünya Kupası özel slalom yarışında Polonyalı Andrzej Bachleda sıralamada birinci ilan edilir. O buna itiraz eder ve bir kapı atladığını açıklar. Yarışmadan diskalifiye edilir. Kazanmadığı ünvanı, kabul etmez. İyi örnekleri çoğaltmak ve Atatürk’ün “Türk sosyal bünyesinde spor hareketlerini düzenlemekle görevli olanlar, Türk çocuklarının spor hayatını yüceltmeyi düşünürken sadece gösteriş için herhangi bir yarışmada kazanmak azmiyle spor çizmezler. Esas olan bütün yaştaki Türkler için Beden Eğitimi sağlamaktır.” sözlerini anlamak spor hayatımıza önemli katkılar getirecektir.
Sportmence yarışma ahlakına sahip olmak sadece spor alanlarında değil toplum yaşamının tümünde gereksinim duyulan bir davranış özelliğidir. Spor alanlarında görülen şiddet, hile, şike gibi olumsuzlukları yok edebilmek, sporun insanlara ve topluma katkısını sağlayabilmek için buna ihtiyacımız var.
