Antrenörlüğe İlk Adım

Beylerbeyi Minik Takımı [Çengelköy Sahası - 1981 ] 1981 yılında sporcusu olduğum Beylerbeyi kulübünün yöneticileri bir altyapı çalışmasını yürütmemi istediklerinde teklifi sevinerem kabul etmiştim. O zamanın parasıyla 5 bin lira maaş alacaktım. 2 hafa süren seçme çalışmalarından sonra minik ve yıldız takımlar için 50  kişilik kadro kurarak çalışmalara başlamıştım.

Futbol Hakemliği En Sevdiğim Hobim Olmuştu

Futbol hakemliğini bir hobi olarak görüyordum. Maddi açıdan hiç bir cazibesi yoktu. Hakem ücretleri ancak yol ve köfte ekmek parasını karşılıyordu. Bir spor olarak görüyor zevkle yapıyordum. Klasman sınavlarına girip hakemlikte yükselmeyi ise hiç düşünmemiştim. Arada sırada gergin geçen maçlar olsa da görev aldığım maçlarda önemli bir olay yaşamamıştım.

Futbol Hakemliğine Nasıl Başladım?

1983 yılında Anadoluhisarı Gençlik ve Spor Akademisi Futbol ihtisas sınıfı öğrencilerine antrenör diploması alabilmeleri için gerekli olan formaliteler bildirilmişti. Bunlardan biri de hakem kursundan geçip belirli bir sayıda hakemlik yapmamız gerektiğiydi. Pek istekli olmasam da hakem kursuna katılmış, sınavı da başarıyla geçerek aday hakem olmuştum. Gerekli olan sayıda maçta görev alarak antrenörlük diploması şartlarından birini yerine getirmiştim. Ne var ki, hakemlikten hemen kopamayacak, İstanbul bölge hakemi olarak bir kaç yıl sürdürecektim.

Beylerbeyi Amatör Takımı

Beylerbeyi amatör takımı ile Eyüp stadında yaptığımız bir müsabaka öncesinde.(1982)

Beylerbeyi Genç Takımı

Vefa Stadı 1979

Beylerbeyi genç takımı ile vefa stadında Karagümrük genç takımı ile yaptığımız profesyonel gençler ligi müsabakası öncesinde(1979)

Anadoluhisarı Gençlik Ve Spor Akademisi

Spor Akademisi Futbol İhtisas Sınıfı(1982)

1979 yılında üniversite sınavlarında 413 ortalama puan almıştım. Çok parlak bir puan değildi ama spor akademisinin yetenek sınavlarına girmeye yetiyordu. O zamanki adı ile Anadoluhisarı Gençlik ve Spor Akademisi’ne yetenek sınavı için önkayıt yaptırdım. Sınav için bir branş seçmek gerekiyordu. Ben futbol branşını seçmiştim. Koşu, uzun atlama, gülle atma, aletli cimnastik ve güç testlerinden sonra sıra futbol sınavına geldiğinde karşımda o zaman ki milli takım antrenörü Sabri Kiraz’ı görünce bayağı heyecanlanmıştım. Heyecanımı kısa sürede yenerek futbol sınavından başarı ile çıkmayı başarmıştım.
Eve okulu kazandığımı bildiren mektup geldiğinde ise sevinçten havalara uçmuştum. 3000 kişi arasından okula alınan ilk 120 içine girebilmek büyük bir başarıydı.

Sportmenlik yada Fair Play

Yaşamı hareket olarak tanımlamak mümkündür. Tarih boyunca insanların spor etkinliklerini incelediğimizde, doğaya ve diğer canlılara karşı verdikleri mücadeleyi kazanma, yaşamlarını sürdürme isteğinin ağır bastığını görürüz. Uygarlık geliştikçe insanlar, daha az hareket etmekte ve hareket azlığına bağlı sağlık sorunları yaşamaktadır. Sporu sevdirmek, insan yaşamının ayrılmaz bir parçası haline getirmek, spor alanlarında şiddete neden olan davranış ve anlayışların yerine sportmence mücadele etme anlayışını koymak spor dünyamızda önemli bir misyon olacaktır.

Milat’tan sonra 146 yılında Yunanistan’ı işgal eden Roma İmparatoru Neron’un “Olimpiyat Oyunları’nda yarışmadan kendisinin şampiyon ilan edilmesini” istemesi, tepki görünce de yarışmaya 5000 kişilik ordusuyla gidip baskı ile ve kuralları çiğneyerek birinciliği alması spor alanlarında günümüze de var olan bir anlayışın ürünüdür. Tarihte iyi örnekler ve anlayışlar da görülmektedir. Örneğin; 1968 Dünya Kupası özel slalom yarışında Polonyalı Andrzej Bachleda sıralamada birinci ilan edilir. O buna itiraz eder ve bir kapı atladığını açıklar. Yarışmadan diskalifiye edilir. Kazanmadığı ünvanı, kabul etmez. İyi örnekleri çoğaltmak ve Atatürk’ün “Türk sosyal bünyesinde spor hareketlerini düzenlemekle görevli olanlar, Türk çocuklarının spor hayatını yüceltmeyi düşünürken sadece gösteriş için herhangi bir yarışmada kazanmak azmiyle spor çizmezler. Esas olan bütün yaştaki Türkler için Beden Eğitimi sağlamaktır.” sözlerini anlamak spor hayatımıza önemli katkılar getirecektir.

Sportmence yarışma ahlakına sahip olmak sadece spor alanlarında değil toplum yaşamının tümünde gereksinim duyulan bir davranış özelliğidir. Spor alanlarında görülen şiddet, hile, şike gibi olumsuzlukları yok edebilmek, sporun insanlara ve topluma katkısını sağlayabilmek için buna ihtiyacımız var.

Profesyonel Gençler Ligi

Beylerbeyi Genç Takımı(Eyüp Stadı-1979)

Beylerbeyi genç takımı, Fenerbahçe, Beşiktaş ve Galatasaray genç takımlarının yer aldığı profesyonel gençler liginde mücadele veriyordu.

1979 yılında Beylerbeyi genç takımında oynarken profesyonel takımın maçlarına da çıkmaya başlamıştım. Davutpaşa maçında ilk defa inönü stadında oynamıştım.  O zaman İnönü stadının çimleri çok iyi durumda değildi ama yinede maçın bitmesini istememiştim.

Beylerbeyi Amatör Takımı

Maltepe Stadı(1982)

İsteğim dışında da olsa zaman zaman futboldan uzaklaşıyordum. Ama futbol sevgisi ağır basıyor bir süre sonra tekrar futbola dönüyordum.

Beylerbeyi Genç Takımında İlk Maçım.

Burhan Felek Stadı(1977)

Beylerbeyi genç takımında oynadığım ilk maça Yeldeğirmeni takımına karşı sağ bek olarak çıkmıştım. Bahar Kupası’nın bu son maçında Yeldeğirmeni farklı bir galibiyet alırsa şampiyon olacaktı. Yeldeğirmeni takımı oyuncularının ve seyircilerin saldırgan tavırları beni şok etmişti. Stadda sadece 1 polis vardı. Yetersiz olacağı çok açıktı. Yeldeğirmeni takımının 11 numaralı oyuncusu kendisine müdahale etmememi aksi takdirde beni döveceğini söyleyip küfürler ediyordu. Tam anlamıyla feleğimi şaşırmıştım. Ama görevimi yapmaktan geri durmamıştım. Yeldeğirmeni bizi 2-1 yenmişti. Bu sonuç şampiyon olmalarına yetmiyordu.